"คำพูด" ทุกคำมีผล
พูดแต่ "กุศล"...สร้างบารมี
พูด "ดีดี"...สร้างชีวิต
พูด "ไม่คิด"...สร้างศัตรู
พูด "อวดรู้"...คือไร้ปัญญา
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
วันนี้..."วันมาฆบูชา"
============
การ "ไม่ทำบาป" ทั้งปวง
การ "ทำกุศล" ให้ถึงพร้อม
การ "ทำจิตใจให้บริสุทธิ์"
นี้คือ..."หัวใจ" ของพระพุทธศาสนา
คือทางนำพาให้เรา "พ้นทุกข์"
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
"อัตตา" น้อย...สร้างตนให้ "สูงส่ง"
เอา "ใจเขา" มาใส่ใจเรา...คนใกล้ชิด "รักใคร่"
เอาแต่ "ใจเรา" ไม่ใส่ใจเขา...คนใกล้ชิด "รังเกียจ"
"วางตัวตน" ....ลงได้เมื่อไหร่
"กัลยาณมิตร"...ก็มากมายเมื่อนั้น
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
"พูดมาก"...สร้าง "กรรมมาก"
"พูดน้อย"...สร้าง "กรรมน้อย"
ไม่จำเป็น "ต้องพูด" ทุกอย่าง "ที่คิด"
แต่ "ต้องคิด" ทุกอย่าง "ที่พูด"
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
การยึดมั่นถือมั่น...ก่อให้เกิดทุกข์
ไม่มีสิ่งใดในโลก...ที่เที่ยงแท้แน่นอน
ต่างเปลี่ยนแปลง...ไปตามกาลเวลา
อย่ามัวแต่คิดถึงแต่อดีต...ที่ล่วงไปแล้ว
อย่ามัวแต่ห่วงอนาคต...ที่ยังมาไม่ถึง
ทำชีวิต "ปัจจุบัน"...ให้ดีที่สุดก็พอแล้ว
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
เ
ป็น "คนเก่ง"...ต้องอย่ากร่าง
เป็น "คนสอน"...ต้องเตือนตนได้
เป็น "คนรวย"...ต้องไม่เหย่อยิ่ง
จึงจะเรียกว่าเป็น "บัณฑิต" ที่แท้จริง
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
ยิ่งสูงส่ง...ต้องยิ่งอ่อนน้อม
ยิ่งต่ำต้อย...ต้องยิ่งเจียมตัว
ยิ่งร่ำรวย...ต้องยิ่งรู้จักให้
ยิ่งยากจน...ต้องยิ่งรู้จักพอเพียง
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
เราทุกคนคือ "นักโทษประหาร" ของวัฏฏสงสาร
เพราะเมื่อเกิดมาแล้วก็ "ต้องตาย" กันทุกคน
เราทุกคนต้อง "ติดคุก" ด้วยกฎแห่งกรรมไม่จบสิ้น
เพราะไม่มีใคร "หนีพ้น" ผลของบาปกรรมทุกชนิดได้
เมื่อเราได้รู้ชัดใน "อริยสัจ ๔" เราจะหาทาง "หลุดพ้น"
"มรรค ๘" คือหนทางเอก...หนทางเดียวเท่านั้น
ที่จะนำพาให้เรา "หลุดพ้น" จากโทษทั้งปวงแห่งสังสารวัฏ
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
"รักษาจิต"...ให้คิดแต่กุศล
"รักษาใจ"...ให้ผ่องใสเสมอ
"ละโลภ"...เพื่อสร้างทรัพย์
"ละโกรธ"...เพื่อสร้างมิตร
"ละหลง"...เพื่อทิ้งอบาย
นี้คือทางของผู้มี "บุญบารมี"
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
ไม่มีใครดี...ไปทุกสิ่ง
ไม่มีใครเลว...ไปทุกอย่าง
จงเลือกมองแต่ "ความดี" ของเขา
เขาจะทำ "ความเลว" ก็เรื่องของเขา
ไม่ใช่เรื่องของเรา...ไม่ใช่ "สมบัติ" ของเรา
ไม่ต้องเอามาคิด เอามาพูด เอามาใส่ใจ
ให้กลายเป็น "บาปอกุศล" ของเรา
คนเช่นนี้...จึงจะได้ชื่อว่าเป็นคน "มีปัญญา"
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
"ศีล" ที่สำคัญสูงสุดของปุถุชน...คือ "ศีล ๕"
เพราะ "ศีล"...เป็นทางมาแห่ง "ความสงบสุข"
เพราะ "ศีล"...เป็นที่มาแห่ง "โภคทรัพย์" ทั้งปวง
เพราะ "ศีล"...เป็นหนทางสู่การเข้าถึง "พระนิพพาน"
ด้วยเหตุนี้...จึงต้องประพฤติปฏิบัติรักษา "ศีล" อยู่เสมอ
ให้มั่นคงด้วยความบริสุทธิ์บริบูรณ์ "สุคติ" จะเป็นที่ไป
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
รู้เรื่องของคนอื่น...ไปทุกเรื่อง
แต่ไม่รู้เรื่องของ "ตนเอง"
"ความผิด" คนอื่นเท่าภูเขา
"ความผิด" ตนเองมองไม่เห็น
เพราะเอาแต่ "เพ่งโทษ" คนรอบข้าง
ก่อบาปก่อเวร...ข้ามภพข้ามชาติ
"อกุศล" ติดนิสัย...สร้างวัฏฏภัยให้ตน
คนเช่นนี้...ถือเป็น "คนโง่" แห่งสังสารวัฏ
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
เพียงจิต...ตนสงบ
ก็ได้พบ...ธรรมทุกหน
เพียงแค่...ฝึกใจตน
จึงหลุดพ้น...วัฏฏภัย
หยุดใจ...ให้สนิท
หยุดความคิด...อันเหลวไหล
ละโลภ...โกรธ หลง ไว้
สร้างทางไป...สู่นิพพาน
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
สงบสุข...อยู่ที่ใจ
หาใช่เป็น...สถานที่
เมื่อจิตมั่น...กุศลดี
อยู่ทุกที่...ย่อมพ้นภัย
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
มาร...อยู่ที่ใจ
กิเลสภัย...อยู่ที่จิต
ยึดติด...ก็ยิ่งทุกข์
จะพบสุข...ต้องละวาง
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
ยิ่งยึดติด...ยิ่งวุ่นวาย
ยิ่งเรียบง่าย...ยิ่งสงบ
ยิ่งเคารพ...ยิ่งสูงส่ง
ยิ่งมั่นคง...ยิ่งชัดเจน
ยิ่งละเว้น...ยิ่งเบาบาง
ยิ่งละวาง...ยิ่งพบพระ
ยิ่งลดละ...ยิ่งชนะมาร
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
เมื่อสร้าง "บุญกุศล" เรียบร้อยแล้ว
จงอย่าลืม "ขอ" สิ่งอันควร "สามสิ่ง" ที่สำคัญ
"ขออุทิศ" ส่วนกุศลแก่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว
"ขอขมากรรม" แก่ผู้ที่ข้าพเจ้าได้เคยล่วงเกินเอาไว้
"ขออโหสิกรรม" แกผู้ที่เคยทำร้ายข้าพเจ้ามาก่อน
เพื่อที่เราจะได้ "ไม่ผูกเวรผูกกรรม" ข้ามภพข้ามชาติ
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
"สวดมนต์"...สร้าง "สมาธิ"
"ตักบาตร"...สร้าง "ทานบารมี"
"ทำความดี"...สร้าง "กุศล"
"ละตัวตน"...สร้าง "นิพพาน"
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
การ "ไม่เบียดเบียน" ทำร้ายผู้อื่น
มีจิตใจอันเป็น "กุศล" อยู่เสมอ
เป็นการทำให้มี "ความสุข" ความเจริญ
เป็นทางนำมาแห่ง "กัลยาณมิตร"
ชีวิตรุ่งเรืองบริบูรณ์ด้วยโภคทรัพย์
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~
เรียนวิชาความรู้ต่าง ๆ มามากมาย
แต่ตอน "ใกล้ตาย" เอาตัวรอดไม่ได้
ก่อนที่จิตจะออกจากร่างละทิ้งสังขาร
"จิตอันสงบ" เท่านั้นจึงจะนำพาไปสู่ "สุคติ"
จงเร่งฝึกจิตตนให้คิดแต่ "กุศล" จนเป็นนิสัย
จงเร่งฝึกใจให้มี "ความสงบ" จนเป็นสันดาน
เมื่อต้อง "ตาย" ทิ้งกายสังขารชุดนี้
จะได้เอาวิญญาณของตนรอดพ้นจาก "อบายภูมิ"
~ ธัมมวิชชา ภิกษุณี ~